پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤٢ - ٣- چرا شگفتيهاى قرآن پايان نمىيابد؟

پايان نمى‌پذيرد» و به تعبير ديگر هر قدر زمان بگذرد و پژوهشگران دانشمند در باره اسرار آن بيشتر بينديشند، اسرار تازه‌اى را از اين كتاب آسمانى كشف مى‌كنند، اضافه بر اين، زيباييها و شگفتيهاى آن همچنان به طراوت خود باقى است و هرگز كهنه نمى‌شود، به همين دليل همه ما اين حقيقت را با تجربه دريافته‌ايم كه هرگز از خواندن و تكرار آن خسته و ملول نمى‌شويم.

دليل اين مطلب يك نكته است و آن اين كه قرآن كلام خداست و كلام خدا همچون ذات پاكش نامحدود و بى‌انتها است، كلام مخلوق نيست كه همچون فكر و عقل او محدود باشد، بعلاوه چون مخاطبين قرآن همه انسانها تا دامنه قيامتند، خداوند سهمى براى هر كدام در اسرار اين كتاب آسمانى قرار داده است.

اين سخن را با حديث پر معنايى از امام صادق (ع) پايان مى‌بريم، در اين حديث از امام «على بن موسى الرضا» (ع) نقل شده كه: مردى از امام صادق (ع) پرسيد: «ما بال القرآن لا يزداد على الدّرس و النّشر الّا غضاضة، چرا قرآن بر اثر كثرت انتشار و تكرار تلاوت و تدريس، كهنه نمى‌شود، بلكه هر روز شاداب‌تر است»؟

امام در پاسخ فرمود: «لانّ اللّه تبارك و تعالى لم يجعله لزمان دون زمان و لا لناس دون ناس فهو فى كلّ زمان جديد و عند كلّ قوم غضّ الى يوم القيامة، زيرا خداوند متعال آن را براى زمان معين يا گروه خاصّى قرار نداده (و مخاطبين آن تمام انسانها در طول تاريخند)، به همين دليل در هر زمان تازه است و تا روز قيامت نزد هر قومى با طراوت و شاداب مى‌باشد». [١]

[١] ميزان الحكمه، جلد ٨، صفحه ٧٠ (بحار الانوار، جلد ٩٢، صفحه ١٥).