پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٣ - ٢- اشتباهات و عذرخواهيها!

٢- اشتباهات و عذرخواهيها!

١- در «سنن بيهقى» كه جامعترين كتاب حديث، از اهل سنّت است، در حديثى از «شعبى» نقل مى‌كند كه يك روز عمر خطبه‌اى براى مردم خواند، حمد و ثناى الهى به جاى آورده، سپس گفت: «آگاه باشيد مهر زنان را سنگين نكنيد چرا كه اگر به من خبر رسد كسى بيش از آنچه پيامبر مهر كرده (مهر زنان خودش قرار داده) مهر كند من اضافه بر آن را در بيت المال قرار مى‌دهم!» سپس از منبر پايين آمد، زنى از قريش نزد او آمد و گفت: اى امير مؤمنان! آيا پيروى از كتاب الهى (قرآن) سزاوارتر است يا از سخن تو؟

عمر گفت: كتاب اللّه تعالى، منظورت چيست؟ گفت: تو الآن مردم را از گران كردن مهر زنان نهى كردى در حالى كه خداوند مى‌فرمايد: «وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً»، هر گاه مال فراوانى (به عنوان مهر) به يكى از آنها پرداخته‌ايد چيزى از آن را پس نگيريد». [١] عمر گفت: «كلّ احد افقه من عمر، همه از عمر فقيه‌ترند!» اين جمله را دو يا سه مرتبه تكرار كرد، سپس به منبر بازگشت و گفت اى مردم! من شما را از زيادى مهريه سنگين زنان نهى كردم، آگاه باشيد هر كس آزاد است در مال خود هر چه مى‌خواهد انجام دهد». [٢] اين حديث در بسيارى از كتب ديگر با تفاوتهاى مختصرى نقل شده است. [٣] ٢- در كتب بسيارى از منابع معروف (مانند: «ذخاير العقبى»، «مطالب‌

[١] سوره نساء، آيه ٢٠.

[٢] «سنن بيهقى»، جلد ٧، صفحه ٢٣٣.

[٣] از جمله «سيوطى» در «الدّر المنثور»، «زمخشرى» در «كشّاف» (ذيل آيه فوق) و نويسنده كنز العمّال در كتاب خود، جلد ٨، صفحه ٢٩٨ و ابن ابى الحديد در شرح خود جلد ١، صفحه ١٨٢.