١٤٣٥.مسند ابن حنبل ـ به نقل از اَنَس ـ: چون روز حُدَيبيه شد، هشتاد مرد مسلّح از مكّيان ، از جانب كوه تنعيم ، به سوى پيامبر خدا و يارانش سرازير شدند. پيامبر صلى الله عليه و آله آنان را نفرين كرد . همگى دستگير شدند و اين آيه فرود آمد : «و اوست همان كسى كه در دل مكّه و پس از پيروز كردن شما بر آنان ، دست هاى آنها را از شما و دست هاى شما را از ايشان ، كوتاه گردانيد» . مقصود [از دل مكّه] ، كوه تنعيم است .

١٤٣٦.مجمع البيان : پيامبر خدا ، فرمان آماده شدن براى جنگ مكّه را صادر كرد و به مردم ، آماده باش داد و گفت : «بار خدايا! چشمان ( / جاسوسان) و اخبار را از قريش ، باز گير تا آنها را در سرزمينشان غافلگير كنيم» .

١٤٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدا لعنت كند رِعل و ذَكوان و عُصَيّه و لِحيان و دو پسر مُلَيكة بن حريم و مُرّان را .

١٤٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدا لعنت كند رِعل و ذكوان و عَضَل و لِحيان و دو قبيله جذيمى : اسد و غطفان،و نيز ابو سفيان بن حرب وشَهبَل ذو الأسنان [١] و دو پسر مُلَيكة بن جَزيم و مروان وهَوذه وهَونه را .

[١] شَهبَلِ ذو الأسنان (دندان دار) ، ظاهرا نام فردى از دشمنان پيامبر خدا باشد .