١٤٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در روز غدير خم ـ: بار خدايا! هر كه من مولاى اويم ، پس على مولاى اوست . بار خدايا! دوستى كن با هر آن كس كه با او دوستى كند و دشمنى كن با هر آن كس كه با او دشمنى كند و يارى كن هر آن كس را كه او را يارى كند و كمك كن به كسى كه او را كمك كند .

١٤٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه من مولاى اويم ، پس على مولاى اوست . بار خدايا! با دوست على دوست باش و با دشمن او دشمن؛ هر كه او را دوست مى دارد ، دوستش بدار و هر كه او را مبغوض مى دارد ، مبغوضش بدار و هر كه او را يارى مى كند ، يارى اش كن و هر كه او را وامى گذارَد ، تو او را واگذار!

١٤٥٥.الأمالى، صدوق ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: روزى پيامبر خدا در مسجد قبا ، در حالى كه انصار گِرد آمده بودند، به على بن ابى طالب عليه السلام فرمود : «اى على! تو برادر منى و من ، برادر توام . اى على! تو وصى و جانشين و امام امّت من پس از منى . خداوند ، دوستى كند با هر آن كس كه با تو دوستى كند و خداوند ، دشمنى كند با هر آن كس كه با تو دشمنى نمايد و خداوند ، مبغوض بدارد هر آن كس را كه به تو بغض ورزد و خداوند ، يارى كند هر آن كس را كه تو را يارى كند و خداوند ، فروگذارَد هر آن كس را كه تو را يارى نرسانَد .

١٤٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حجة الوداع ، در حالى كه بر ناقه خويش سوار و: بار خدايا! آيا رساندم؟ بار خدايا! آيا رساندم؟ اين ، پسر عموى من و پدرِ فرزندان من است . بار خدايا! هر كه را با او دشمنى كند ، در آتش ، سرنگون ساز .