١٥١٤.المصنّف ، ابن ابى شيبة ـ به نقل از عبدالرحمان بن مغفل ـ: نماز صبح را با على عليه السلام گزاردم. ايشان ، قنوت خواند و در قنوتش گفت : «بار خدايا! معاويه و پيروانش ، عمرو بن عاص و پيروانش ، ابو [اَعوَر] سُلَمى و پيروانش ، و عبد اللّه بن قيس و پيروانش را مجازات كن» .

١٥١٥.المناقب ، كوفى ـ به نقل از يوسف بن ابى روق ـ: على بن ابى طالب عليه السلام پس از آن كه دو داور (عمرو بن عاص و ابو موسى) ، ظالمانه و خودسرانه داورى كردند، گفت : «بار خدايا! نخست ، معاوية بن ابى سفيان را لعنت فرما، و دوم ، عمرو بن عاص را، و سوم ، ابو اعور سُلمى را، و چهارم ، عبد اللّه بن قيس [ابو موسى اشعرى] را». امام عليه السلام اين نفرين را با صداى بلند مى گفت .

١٥١٦.امام على عليه السلام ـ در نفرينش بر عمرو بن عاص ـ: بار خدايا! لعنتش فرما، كه پيامبرت هم بر او لعنت فرستاده است .

١٥١٧.الإستيعاب : ابو اَعوَر سُلَمى ـ كه نامش عمرو بن سفيان است ... ـ ، همراه عمرو بن عاص با معاويه در صفّين بودند، و او كينه توزترين سپاه معاويه نسبت به على عليه السلام بود، و على عليه السلام در قنوت نماز صبحش از او، به همراه چند تن ديگر كه در قنوتش آنان را نفرين مى كرد، نام مى بُرد و مى گفت : «بار خدايا! او را مجازات كن» .

١٥١٨.امام على عليه السلام ـ به مروان بن حَكَم ـ: برو به جهنّم، خدايت لعنت كُناد!

١٥١٩.الغارات : آن گونه كه به ما رسيده است، على عليه السلام پيش از وفاتش بر بُسر بن ابى اَرطات ، نفرين فرستاد و گفت : «بار خدايا! بُسر ، دينش را به دنيايش فروخت و حرمت هاى تو را زيرِ پا نهاد و فرمان بُردارى از مخلوقى نابه كار را بر آنچه [از ثواب و پاداش] ، نزد توست ترجيح مى داد. بار خدايا! پس او را نميران تا آن كه خِردش را از او بگيرى» . از وفات على عليه السلام اندكى بيش نگذشت كه بُسر ، دچار وسواس شد و عقلش زايل گشت .