نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٥
٤ / ٢
ابو موسى اشعرى [١]
١٣٩٩.الأمالى، طوسى ـ به نقل از ابو تحيى ـ: شنيدم كه عمّار بن ياسر، ابو موسى اشعرى را به سبب درنگش در پيوستن به على بن ابى طالب عليه السلام و خوددارى از بيعت با او ، سرزنش مى كند و به او مى گويد : اى ابو موسى! چه چيز باعث شد كه از امير مؤمنان ، كناره بگيرى؟ به خدا سوگند كه اگر در [حقّانيّت] او شك داشته باشى ، قطعا از اسلام خارج شده اى. ابو موسى به او گفت : نكوهشم مكن و از سرزنش من ، دست بردار، كه من برادر توام . عمّار به او گفت : من ، برادرِ تو نيستم . شنيدم كه پيامبر خدا ، در شب عَقَبه ، تو را كه با آن مردم هم داستان شده بودى ، لعنت مى كند . ابو موسى گفت : آيا جز اين است كه براى من ، طلب آمرزش كرد؟ عمّار گفت : من ، لعنت را شنيدم و طلب آمرزش را نشنيدم .
٤ / ٣
اشعث بن قيس و نسل او [٢]
١٤٠٠.الكافى ـ به نقل از سَدير ـ: امام باقر عليه السلام به من فرمود : «اى سَدير! شنيده ام كه زنان كوفه زيبايند و نيكو ، شوهردارى مى كنند. پس، برو و از جايى زنى زيبا برايم بياب». من گفتم : سراغ دارم، فدايت شوم ! فلانى ، دختر فلان بن محمّد بن اشعث بن قيس . فرمود : «اى سدير! پيامبر خدا ، عدّه اى را لعنت كرد و اين لعنت ، به بازماندگان آنان نيز تا روز قيامت ، سرايت يافت و من ، خوش ندارم كه بدنم به بدن يكى از دوزخيان بخورَد» .
[١] براى شناخت وى ، ر . ك : ص ٥٦٢ .[٢] براى شناخت وى ، ر . ك : ص ٥٦٣ .