{ و قبرى در توس است ، وا مصيبتا! آتش به اندرون مى زند غم و اندوهش } { تا روز حشر ، تا آن كه خدا قائمى برانگيزد و غم و رنج هاى ما را آرام بخشد . } وى در سال ٢٤٥ ق ، به روزگار متوكّل عبّاسى ، چشم از جهان ، فرو بست .

ر . ك : رجال الطوسى : ص ٣٥٧ ش ٥٢٩١ ، اختيار معرفة الرجال : ص ٥٩٤ ش ٩٧٠.

زاذان

كنيه او ابو عمره فارسى و هم پيمان كِنْده بود . وى مردى كوفى و نابينا بود كه پارچه مى فروخت و از ياران اميرمؤمنان عليه السلام بود . او در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله به دنيا آمد و يكى از عالمان بزرگ به شمار مى آمد . وى كرباس مى فروخت و هنگامى كه مشترى پيش او مى آمد ، عيب دو روى پارچه را هم به او نشان مى داد . او مردى مورد اعتماد بود . گفته شده كه در زمان حَجّاج بن يوسف ، در كوفه پس از ماجراى جَماجِم از دنيا رفت . گفته شده كه در سال ٨٢ ق در كوفه درگذشت .

رجال الطوسى : ص ٦٤ ش ٥٦٧ ، سير أعلام النبلاء : ج ٤ ص ٢٨٢ ش ١٠٢.

زكريا بن آدم

وى از ياران امام صادق ، امام رضا و امام جواد عليهم السلام است و نزد امام رضا عليه السلام وجهه اى داشت. او راوى اى ثقه، بزرگوار و پُر قدر و منزلت است. كشّى ، در ستايش و بزرگى او رواياتى آورده است، از جمله ، روايتى درباره ارجاع به او براى آموختن احكام و تعاليم دين .

زُهْرى

محمّد بن مسلم بن شهاب زُهْرى ، در سال ٥٠ ق ، به دنيا آمد و در سال ١٢٤ ق ، درگذشت . او از ياران امام سجّاد و امام صادق عليه السلام بود . نقل شده است كه وقتى كارگزار بنى اميّه بود ، مردى را مجازات كرد و آن مرد ، در حين مجازات مُرد . زُهْرى ، سرگردان