نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٨

است ، مانند آنچه از پيامبر خدا ، خطاب به امام على عليه السلام روايت شده كه مى فرمايد : ما سَأَلتُ اللّه َ شَيئا إلاّ سَأَلتُ لَكَ مِثلَهُ ، ولا سَأَلتُ اللّه َ شَيئا إلاّ أعطانيهِ ، غَيرَ أنَّهُ قيلَ لي : إنَّهُ لا نَبِيَّ بَعدَكَ . [١] و چيزى از خداوند عز و جل درخواست نكردم ، مگر آن كه همان را براى تو هم درخواست كردم . و چيزى از خداوند درخواست نكردم ، مگر اين كه آن را به من داد ؛ به جز اين كه به من گفته شد : پيامبرى پس از تو نيست . و در روايتى ديگر در مورد ايشان مى فرمايد : اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ ، وعادِ مَن عاداهُ ، وَانصُر مَن نَصَرَهُ . [٢] خداوندا! دوست دار او را دوست بدار و دشمن كننده با او را دشمن باش و يارى كننده او را مدد كن . و در روايتى ديگر درباره امام حسن و امام حسين عليهماالسلاممى فرمايد : اللّهُمَّ والِ مَن والاهُما ، وعادِ مَن عاداهُما . [٣] خداوندا! دوستدار آن دو را دوست بدار و دشمنى كننده با آن دشمن باش . و در حديث كسا ، از زبان پيامبر صلى الله عليه و آله درباره اهل بيت عليهم السلامآمده كه مى فرمايد : اللّهُمَّ هؤُلاءِ أهلُ بَيتي ، فَأَذهِب عَنهُمُ الرِّجسَ وطَهِّرهُم تَطهيرا . [٤] خداوندا! اينان اهل بيت من هستند . از آنها پليدى را ، دور كن و پاكِ پاكشان كن .