گاه ، بعضى اشخاص ، مرتكب گناه خاصى شده اند كه مقتضاى حكمت ، نفرين كردن آنها به جهت همان گناه است ، مانند كتمان حديث ولايت . بايد توجه داشت كه اين گونه نفرين ها ، در صورتى دلالت بر فساد اشخاص مورد اشاره دارند كه توبه و صلاح آنان ثابت نگردد . بنا بر اين نفرين فرستادن پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام بر كسى به دليل گناهى خاص ، دليل بر فساد مطلق او نخواهد بود .

٥ . نفرين هاى صورى

در دوران امامتِ شمارى از امامان اهل بيت عليهم السلام، گاه، زمامداران حاكم، برخى از ياران آنها را تحت تعقيب قرار مى دادند و درصدد حبس و يا قتل آنها بودند ، و لذا امام عليه السلام براى حفظ جان آنها ، در ملأ عام يا نزد جاسوسان حكومت ، آنها را نفرين مى كرد تا نشان دهد ارتباطى با وى ندارند و دشمن را از تعقيب آنها منصرف نمايد ، مانند نفرين هايى كه درباره زُرارة بن اَعيَن [١] و بريد بن معاويه [٢] و محمّد بن مسلم [٣] وصفوان بن يحيى و محمّد بن سنان ، [٤] صادر شده است . گفتنى است كه اين گونه موارد را در اين مجموعه نياورده ايم ؛ زيرا تعارض آنها با رواياتى كه در مدح اين گونه اشخاص وارد شده است، [٥] حكايت از صورى بودنِ روايات نفرين فرستادن ائمّه بر آنها دارد.

[١] براى آگاهى از روايات مربوط به نفرين ، ر . ك : اختيار معرفة الرجال : ج ١ ص ٣٥٩ ش ٢٣٤ و در مورد روايات توثيق ، ر . ك : اختيار معرفة الرجال : ج ١ ص ٣٤٥ ش ٢٠٨ و ٢١٠ و ٢١١ و ٢١٥ و ٢١٧ و ... .[٢] براى آگاهى از روايات مربوط به نفرين ، ر . ك : اختيار معرفة الرجال : ج ١ ص ٣٦٤ ش ٢٣٧ و ج ٢ ص ٥٠٩ ش ٤٣٦ و در مورد روايات توثيق و مدح ، ر . ك : اختيار معرفة الرجال : ج ١ ص ٣٩٨ ش ٢٨٦ و ٢٨٧ و ص ٤٢٣ ش ٣٢٦ .[٣] براى آگاهى از روايات مربوط به نفرين ، ر . ك : اختيار معرفة الرجال : ج ١ ص ٣٩٤ ش ٢٨٤ و براى روايات مدح و توثيق ، ر . ك : اختيار معرفة الرجال ج ١ ص ٣٨٣ ش ٢٧٣ و ٢٧٧ و ٢٧٨ و ... .[٤] براى آگاهى از روايات مربوط به نفرين ، ر . ك : اختيار معرفة الرجال : ج ٢ ص ٧٩٢ ش ٩٦٤ و در مورد روايات مدح و توثيق ، ر . ك : اختيار معرفة الرجال : ج ٢ ص ٧٩٢ ش ٩٦١ و ٩٦٢ و ٩٦٣ و ٩٦٦ .[٥] چنان كه امام صادق عليه السلام در پيامى كه توسط فرزند زراره براى وى فرستاد ، همين مطلب را به صراحت ، تذكر داده اند . (ر . ك : اختيار معرفة الرجال : ج ١ ، ص ٣٤٩ ، ش ٢٢١) .