١١١٢.امام صادق عليه السلام : پدرم[امام باقر عليه السلام ] در دعايش مى گفت : «اى پروردگار من! جانم را اصلاح فرما ؛ زيرا جانم مهم ترين كس براى خودم است . اى پروردگار من! فرزندانم را برايم اصلاح فرما زيرا آنان ، دست و بازوى من اند . اى پروردگار من ! خانواده ام را برايم اصلاح فرما ؛ زيرا آنان ، گوشت و خون من اند . اى پروردگار من! جماعتِ برادران و خواهران و دوستداران مرا برايم اصلاح فرما ؛ زيرا صلاحِ ايشان ، صلاحِ من است».

١١١٣.امام باقر عليه السلام : آدم ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ چون كعبه را ساخت و بر آن طواف كرد ، گفت : بار خدايا ! هر كارگرى مزدى دارد ، بار خدايا ! من هم كار كردم . به او ندا آمد كه : « بخواه ، اى آدم !». گفت : بار خدايا ! گناه مرا بيامرز . به او گفته شد : «آمرزيده شدى ، اى آدم !». گفت : فرزندان مرا كه پس از من مى آيند نيز بيامرز . گفته شد : «اى آدم ! هر يك از ايشان كه در اين مكان ، همانند تو به گناهش اعتراف كند ، او را نيز آمرزيدم» .