الْكِتَـبِ أُوْلَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّـعِنُونَ . [١] همانا كسانى كه دلايل و هدايت هاى ما را ، پس از آن كه آنها را براى مردم ، در كتابْ توضيح داديم ، كتمان مى كنند ، همانان اند كه خدا لعنتشان مى كند و لعنت كنندگان [نيز ]لعنتشان مى كنند» . و مى فرمايد : «كَيْفَ يَهْدِى اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُواْ بَعْدَ إِيَمَـنِهِمْ وَشَهِدُواْ أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَآءَهُمُ الْبَيِّنَـتُ وَاللَّهُ لاَ يَهْدِى الْقَوْمَ الظَّــلِمِينَ * أُوْلَئِكَ جَزَآؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَالْمَلَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ . [٢] چگونه خداوند ، قومى را هدايت كند كه بعد از ايمان آوردنشان و بعد از آن كه شهادت دادند كه اين فرستاده بر حق است و دلايل [ما] به آنها رسيد ، كافر شدند ؟ البته خدا ستمگران را هدايت نمى كند . آنان سزايشان اين است كه لعنت خدا و فرشتگان و مردم ، همگى بر ايشان است» . ترديدى نيست كه انبيا و اوليا نيز بايد به خداوند ، تأسى نمايند و كسانى را كه مورد خشم و لعنت خدا ، هستند ، نفرين كنند .

نكاتى درباره نفرين هاى انبيا و اوليا

١ . حكمت نفرين فرستادن انبيا و اوليا بر مجرمان

نخستين نكته اى كه در مورد نفرين فرستادن هاى انبيا و اولياى الهى بر مجرمان بايد مورد توجه قرار گيرد ، اين است كه نفرين آنها هم مانند دعايشان ، بر پايه حكمت

[١] بقره : آيه ١٥٩ .[٢] آل عمران : آيه ٨٦ ـ ٨٧ .