عاتِكَه ، دختر خالد بن مُنقِذ بن رَبيعه بود و به سبب نام فرزندش معبد ، او را با كنيه امّ معبد ، صدا مى زدند . او همان كسى است كه پيامبر خدا ، هنگام هجرتش به مدينه ، در نزد وى فرود آمد و اين منزلگاه ، امروزه به خيمه اُمّ معبد ، معروف است .

ر . ك : اُسد الغابة : ج ٧ ص ١٨٠ ش ٧٠٨٦ و ص ٣٨٦ ش ٧٦٠٥ ، الإصابة : ج ٨ ص ٤٧٥ ش ١٢٢٦٣ .

اُمّ وَهْب

او دختر عبد ، از فرزندان نُمَر بن قاسط و همسر عبد اللّه بن عُمَير بود كه در كربلا به يارى شوهرش شتافت و امام حسين عليه السلام او را از ميدان برگردانْد . پس از شهيد شدن شوهرش عبد اللّه بن عُمَير كلبى در روز عاشورا ، او نيز به دست رستم ، غلام شمر ، به شهادت رسيد .

ر . ك : مقتل أبى مخنف : ص ١٣٩ ، تاريخ الطبرى : ج ٥ ص ٤٢٩.

اَنَس بن مالك

او خدمتكار پيامبر خدا بود و مدّت ده و به قولى هشت و به قولى هم هفت سال ، به ايشان ، خدمت كرد . اَنَس ، از جمله كسانى است كه از پيامبر خدا ، بسيار روايت كرده اند . وى در سال ٩٢ و به قولى در سال ٩٣ ق ، از دنيا رفت .

ر . ك : رجال الطوسى : ص ٢١ ش ٥ ، اُسد الغابة : ج ١ ص ١٥١.

تَلَب بن ثَعلَبه

وى ، از ياران پيامبر خدا بود و احاديثى هم از ايشان روايت كرده است . پيامبر خدا ، سه بار براى او طلبِ آمرزش كرد .

ر . ك : رجال الطوسى : ص ٢٩ ش ١٠٨ ، الإصابة : ج ١ ص ٤٦٨.