١١٥٨.تفسير القمّى : اين سخن خداوند كه : «وآمرزش خواهى ابراهيم براى پدرش ، جز براى وعده اى كه به او داده بود ، نبود» . ابراهيم عليه السلام به پدرش گفت : اگر بت نپرستى ، برايت طلب آمرزش مى كنم ؛ امّا چون او دست از بت ها برنداشت ، ابراهيم عليه السلام از وى بيزارى جُست.

١١٥٩.قرب الاسناد ـ به نقل از على بن جعفر ـ: از امام [كاظم] عليه السلام پرسيدم : مردى مسلمان است و پدر و مادرش كافرند . آيا درست است كه در نماز براى آن دو ، طلبِ آمرزش كند؟ فرمود : «اگر در خردسالى آنها را از دست داده و نمى داند اسلام آورده بوده اند يا نه ، اشكالى ندارد ؛ امّا اگر مى داند كافر بوده اند ، برايشان طلب آمرزش نكند و اگر نمى داند ، برايشان دعا كند».

١١٦٠.كشف الغمّة ـ به نقل از ابوسهل بلخى ـ: مردى به امام عسكرى عليه السلام نامه اى نوشت و از ايشان براى پدر و مادرش درخواست دعا كرد . مادرش از غُلات و پدرش مؤمن بود . امام عليه السلام مرقوم فرمود : «خداوند ، پدرت را رحمت كند!». مرد ديگرى نيز در نامه اى از ايشان براى پدر و مادرش ملتمسِ دعا شد . مادر [او] ، مؤمن بود و پدر او ، دوگانه پرست. [١] امام عليه السلام مرقوم فرمود : «خداوند ، مادرت را رحمت كند!» .

٣ / ٢

ستمكار

١١٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس براى بقاى ستمگرى دعا كند ، در واقع ، دوست داشته است كه خداوند در زمينش نافرمانى شود.

[١] ثَنَويه يا دوگانه پرستان ، كسانى هستند كه به دو موجود قديم قائل اند . به قولى ، فرقه هايى از مجوس اند كه به دو مبدأ باور دارند : مبدأ خير و مبدأ شرّ ، كه عبارت اند از : نور و ظلمت . (مجمع البحرين : ج ١ ص ٢٥٧ : «ثنى»).