١١٤٥.امام صادق عليه السلام : دعاى مسلمان براى برادرش در پشتِ سر او ، روزى را به سوى دعاكننده سوق مى دهد و بلا را از او برمى گردانَد و فرشتگان به او مى گويند : «تو را نيز ، دو چندانِ آن دعا باد!».

٢ / ٤

زندانى و اسير

١١٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ از دعاى ايشان در ماه رمضان ، بعد از هر نماز واج: بار خدايا ! هر غريبى را [به وطن و ديارش ]بازگردان . بار خدايا ! هر اسيرى را آزاد گردان.

١١٤٧.دلائل الإمامة ـ به نقل از على بن محمّد (درباره عبد الحميد) ـ: او (عبد الحميد) ، دوستِ محمد بن عبد اللّه بن على بن الحسين عليه السلام بود . ابو جعفر [منصور] او را بازداشت و مدّتى در سياه چال ، زندانى كرد . محمّد به حج رفت و در روز عرفه ، امام صادق عليه السلام را در موقف ديد . امام عليه السلام به او فرمود : «اى محمّد! از دوستت عبد الحميد چه خبر؟». گفت : مدّتى است كه ابو جعفر ، او را در سياه چال ، زندانى كرده است. امام صادق عليه السلام دستش را به طرف آسمان برد و لَختى دعا كرد و سپس ، رو به من نمود و فرمود : «اى محمّد! به خدا سوگند كه دوستت آزاد شد». از عبد الحميد پرسيدم : چه وقت ابو جعفر ، تو را آزاد كرد؟ گفت : بعد از نماز عصرِ روز عرفه.