١٣٣٣.رجال الكشّى ـ به نقل از زراره ـ: امام صادق عليه السلام به مكّه آمد و از حال عبد الملك بن اَعيَن [٢] جويا شد. گفتم : مُرد. فرمود : «مُرد؟». گفتم . بله. فرمود : «پس نزد قبرش برويم و برايش دعا كنيم» . گفتم : باشد . سپس فرمود : «نه. همين جا برايش دعا مى كنيم» و دست به دعا برداشت و در دعا [برايش ]كوشيد و برايش طلب رحمت نمود .

١٣٣٤.رجال الكشّى ـ به نقل از زرارة ـ: پس از درگذشت عبد الملك بن اَعيَن، امام صادق عليه السلام به من فرمود : «بار خدايا! نزد ابو ضُرَيس، ما بهترين خلقِ تو به شمار مى رفتيم . پس ، تو هم او را در روز قيامت ، در شمار اطرافيان محمّد صلى الله عليه و آله قرار بده!» . امام صادق عليه السلام سپس فرمود : «آيا او را در خواب نديده اى كه چيزى به ياد آورى؟». گفتم : خير . فرمود : «عجبا! آدمى چون ابو ضُرَيس ، هنوز [به خوابت ]نيامده است!».

[١] براى شناخت وى ، ر . ك : ص ٥٤٠ .[٢] در تهذيب الأحكام ، اين روايت را درباره عبد اللّه بن اَعيَن آورده است ؛ ليكن طبق نظر علماى رجال ، اين مطلب ، ثابت نيست . لذا ما متن رجال الكشّى را مقدّم كرديم ؛ چرا كه به نظر مى رسد همين صحيح است و قرائن زيادى بر آن دلالت دارد (ر.ك : معجم رجال الحديث : ج ١٠ ص ١١١٣ ش ٦٧٠٩ وقاموس الرّجال : ج ٦ ص ٢٥٣ ش ٤٢٠٨ .