١٣٢١.امام باقر عليه السلام : [پدرم] زين العابدين عليه السلام در حقّ حَبابه والِبيّه دعا كرد و خداوند ، جوانى اش را به او باز گرداند . ايشان با انگشتش به او اشاره كرد و در دَم ، عادت شد، در حالى كه آن هنگام ، يكصد و سيزده سال از عمرش مى گذشت .

٧ / ٢

زُهْرى [٢]

١٣٢٢.المجتنى : دعايى است كه زُهْرى ، آن را روايت كرده و گفته است هنگامى كه بيمار بود ، امام زين العابدين عليه السلام با آن براى او دعا كرد و حوائجش برآورده شد. آن دعا اين است : «بار خدايا! پسر شهاب ، به من پناه آورده و پدرانم را واسطه درگاه تو قرار داده است. به اخلاص پدران و مادرانم و به بركت دعايم ، او را به آنچه آرزو كرده است ، برسان و روزى اش را بر او فرو ريزان و منزلتش را بالا ببر و او را چنان گردان كه آنچه را از دانش به او آموخته اى ، بفهمد . زُهرى مى گويد : سوگند به آن خدايى كه جانم در دست اوست ، از زمانى كه اين دعا را كرد ، ديگر نه بيمار شدم و نه سختى و بينوايى به سراغم آمد .

[١] براى شناخت وى ، ر . ك : ص ٥٣٠ .[٢] براى شناخت وى ، ر . ك : ص ٥٣٥ .