١٢٨٤.امام باقر عليه السلام : چون فاطمه عليهاالسلام در گذشت، امير مؤمنان كنار جنازه اش ايستاد و گفت : «بار خدايا! من از دختر پيامبرت راضى هستم. بار خدايا! او اكنون تنها شده است. تو خود ، همدم او باش. بار خدايا! او جدا شد ، تو وصلش كن . بار خدايا! به او ستم شد ، تو خود ، داد او بستان ، كه تو بهترين دادستانى» .

١٢٨٥.امام على عليه السلام ـ هنگام غسل دادن فاطمه عليهاالسلام ـ: بار خدايا! او بنده تو و دختر پيامبر و برگزيده و بهترينِ خلق توست. بار خدايا! حجّتش را به او تلقين فرما، و برهانش را استوار گردان، و درجه اش را بالا ببر، و او را با پدرش محمّد صلى الله عليه و آله محشور كن .

٥ / ٢

امام حسن و امام حسين

١٢٨٦.امام على عليه السلام ـ در دعاى منسوب به ايشان ـ: بار خدايا! حسن و حسين را نگه دار و تا من زنده ام ، نابه كاران قريش را بر آنان مسلّط مگردان، و چون مرا ميراندى ، تو خود ، نگهبان ايشانى و البته تو بر هر چيز ، ناظرى .