در فصل بيست و يكم ، سخن از «مصيبت» و حادثه هاى ناگوار در زندگى انسان و رويارويى انسان با پديده هاى غم آجين و فُسردگى آفرين است و ره نمودهاى پيامبر صلى الله عليه و آله در برخورد با آنچه آمد و يادكرد آنچه «مصيبت» را بر انسان ، آسان مى كند.

٢٢ . خنده

بخنديم يا نه؟ خنده چيست؟ بر چه چيزهايى گاه بايد خنديد و گاه نبايد خنديد ؟ اينها موضوع فصل بيست و دوم است.

٢٣ . مستضعف

در اين فصل ، سخن از «مستضعف» است و تبيين مفهوم آن و نيز جايگاه والاى مستضعفان كه بى گمان ، مراد ، فرودستانِ مالى، فكرى و ... نيستند ؛ بلكه كسانى اند كه هدفدار ، از رفاه و تنعّم زدگى تن زده اند و به خاطر در افتادن با جبّاران و جبّاريت هاى زمان ، در «ضعف» نگه داشته شده اند و... . چنين است كه يكى از عناوين اين فصل ، نقش آفرينى ارجمند مستضعفان در جامعه است .

٢٤ . ميهمانى

موضوع فصل بيست و چهارم ، «ضيافت (ميهمانى)» است : چگونگى آن، ستايش خانه اى كه سفره اى پهن براى ميهمان دارد و نكوهش سرايى كه ميهمانى بدان وارد نمى شود، آداب ميهمانى دادن و ميهمان شدن ، حدّ و مرز آن و ... .

٢٥ . خوش بويى

احاديث درباره خوش بويى ، توجّه دادن به اهمّيت انگيزه در معطّر كردن خود ، و هشدار نسبت به خوش بو كردن خويش با انگيزه هاى غير الهى و ره نمودى در چگونگى بهره گيرى بانوان از بوى خوش ، در فصل بيست و پنجم آمده است .