دعا» است با تفسيرى از اجابت و نقش «اسماى حُسناى الهى» در اجابت . چه كسانى چون دعا كنند و خداى را بخوانند ، خداوند به آنان پاسخ خواهد داد ؟ چه كسى دعايش مستجاب نخواهد شد ؟ چگونه دعاهايى اجابتشان طولانى مى شود ؟ اين همه در فصل چهاردهم گزارش شده است . از جمله آداب مهمّ دعا و خواندن خداوند ، دعا براى ديگران است . احاديث نبوى از يك سو بر اين حقيقت ترغيب كرده اند و از سوى ديگر ، مرزهاى آن را نمايانده اند كه چه كسانى را بايد دعا كرد و از دعا كردن به چه كسانى بايد تن زد . در پى اين احاديث ، تحليلى آمده است درباره اين كه : چرا بايد به مشركان ، كافران و ... دعا نكرد ؟ پيامبر خدا به چه كسانى دعا كرده و عليه چه كسانى خداى را خوانده است ؟ افراد و گروه ها ، و احاديث در اين موضوعات ، پايان بخش اين فصل اند . فصل هفدهم ، ويژه «ذكر» است با عناوينى چون : اهمّيت ذكر ، ترغيب بر كثرت ذكر ، ذاكران كيان اند ؟ آثار ذكر چيست؟ حقيقت ذكر چيست ؟ آن كه ذاكر است و خداى را فرا ياد دارد ، داراى چه ويژگى هاست ؟ ذكر پنهان و ادب ذكر و ... . پس از آنچه ياد شد ، موضوع «استغفار» آمده است و روايات بسيارى كه بر استغفار و شتاب كردن به سوى آن ، امر مى كنند او استغفار كنندگان در پگاهان را مى ستايند ، آثار استغفار ، و تبيين و تفسير استغفار مقرّبان ، در اين فصل عرضه شده است .

باب چهارم : روزه

باب چهارم ، در ضمن پانزده فصل ، از «روزه» سخن مى گويد . در فصل يكم ، احاديث مرتبط با فضايل ماه رمضان و ويژگى ها و بركاتش آمده است و در پى اين