١٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سزاوار است كه خردمند ، اوقاتش چهار بخش باشد : در وقتى ، با خداوند مناجات كند ؛ در وقتى ، به حسابرسى خويش بپردازد ؛ وقتى را نزد دانشمندانى برود كه او را با دين ، آشنا مى سازند و برايش خيرخواهى مى كنند ؛ و وقتى را به خوشى هاى دنيايى اى كه حلال و زيبايند ، اختصاص دهد .

١٣١.تنبيه الغافلين ـ به نقل از ابو ذر غفارى ـ: از پيامبر خدا پرسيدم : اى پيامبر خدا ! در صحف ابراهيم عليه السلام چه بود ؟ فرمود : «در آن ، مَثَل ها و پندهايى بود [از اين دست] : سزاوار است كه خردمند ، اگر خردش [ در مقابل هوسش ]شكست نخورده است ، زبانش را نگه بدارد ، زمانش را بشناسد و به كار خويش روى آورد . به راستى ، هر كه سخن گفتن را از كارهايش به حساب آورد ، سخن گفتنش كم مى شود ، مگر در آنچه او را به كار آيد » .

١٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سزاوار است كه خردمند به راه نيفتد ، مگر براى سه چيز : به دست آوردن خرج زندگى ، برداشتن گامى به سوى رستاخيز ، و به دست آوردن لذّت غير حرام .

١٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به على عليه السلام ـ: سزاوار نيست كه خردمند ، جز در طلب سه چيز ، گام بر دارد : گذران زندگى ، فراهم كردن توشه آخرت ، و به دست آوردن لذّت غير حرام .