كردن ، تحرّك، پويايى و تن زدن از ايستايى ، كاهلى ، تنبلى و... شگفت انگيز است . در فصل سوم اين باب ، اين گونه احاديث آمده اند و سستى و كوتاهى در انجام دادن مسئوليت ها ، نكوهش شده است و سپس به مباحثى چون : توجّه به كارگران و تأكيد بر احقاقِ حقوق آنان ، توجّه به فرجام كار و تلاش در جهت دستيابى به درآمد شايسته و بهره ورى از فرايند كنش ها ، كوشش ها و آنچه بر تلاشگران ، بايسته و شايسته است: كسب حلال ، نيالودن گستره زندگى به ناروايى ها و حرام ها و... ، پرداخته شده است . احاديث و حكمت هاى خواندنى و تأمّل كردنى درباره «بازار» ، در فصل چهارم آمده است، با عناوينى چون : برانگيختن به تجارت ، نهى از احتكار، چگونگى نرخ گذارى و تحليلى از روايات مرتبط با «نرخ گذارى» كه ظاهرى تعارض نما دارند، آنچه فروشنده بايد بدان توجّه كند و آنچه بايد از آن دورى گزيند ، آنچه داد و ستد را به «حرام» مى كشاند ، مانند : رِبا، دروغ در داد و ستد، «غش» و... . از جمله آداب بسيار ارجمند دينى درباره اموال ، درآمدها و داشتن ها و... خرج كردن، عرضه كردن، انفاق كردن ، رسيدگى به تهى دستان ، امساك نداشتن ، ايثار كردن و از «استئثار (انحصار طلبى)» تن زدن است. در فصل پنجم باب دوم ، از اين حقايق ، سخن رفته است : ضرورت كمك مالى به ديگران، راه هاى خير، امور ستودنى و كارهاى نيك، چگونه؟ چه اندازه؟ و فرا خواندن به تعادل ، حتّى در انفاق ، و هشدار درباره خرج كردن . امّا در ميان آنچه شايسته نيست، نسبت به : تباه سازى داشته ها ـ كه امانت الهى در دست انسان اند ـ و ... هشدار داده شده است .

باب سوم : عوامل توسعه اقتصادى

در اين باب ، سخن از عوامل اعتقادى، حقوقى، اخلاقى ، عبادى ، اجتماعى و بهداشتى توسعه است .