٥٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنچه را رها كرده ام ، وا گذاريد . آنچه پيشينيانِ شما را هلاك كرد ، [بى جا] پرسيدن و اختلاف آنها با پيامبرانشان بود . پس هر گاه شما را از چيزى باز داشتم ، از آن دورى كنيد و هر گاه به كارى فرمان دادم ، به اندازه توان خود ، آن را انجام دهيد .

٥٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر نبود كه بنى اسرائيل گفتند : «و بى گمان ، اگر خدا بخواهد ، ما ره يافتگانيم» ، هرگز به مقصود نمى رسيدند و اگر آنان ، گاوى از ميان گاوها مى گرفتند و آن را ذبح مى كردند ، كفايتشان مى كرد ؛ ولى آنها سخت گرفتند . پس خدا هم بر آنها سخت گرفت .

٥٢٧.مسند أبى يعلى ـ به نقل از ابن عمر ـ: شنيدم كه پيامبر خدا فرمود : «همواره ، اين عشيره قريش در امان خواهند بود تا خويشاوندان كافر را [از سر حسد] از دينشان باز گردانند» . مردى برخاست و گفت : اى پيامبر خدا! آيا من بهشتى ام ، يا جهنّمى؟ فرمود : «تو ، در بهشتى» . سپس ديگرى برخاست و گفت : آيا من بهشتى ام ، يا جهنّمى؟ فرمود : «تو ، در جهنّمى» . سپس فرمود : «در آنچه من ساكت ماندم ، شما هم ساكت باشيد ، و اگر نبود كه همديگر را دفن نمى كرديد ، جهنّميانِ شما را معرّفى مى كردم تا آنان را هنگام مرگ بشناسيد . اگر به اين كار فرمان مى يافتم ، بى گمان ، انجامش مى دادم» .