فصل هفتم ، احاديثى درباره آنچه موجبات قبولىِ نماز را فراهم مى آورد ، و آنچه از قبولى نماز ، جلوگيرى مى كند ، پيشِ ديد مؤمنان مى نهد . فصل هشتم ، ويژه «تعقيبات نماز» است و يادكرد اذكار و آنچه بايد در پىِ نماز ، انجام شود . پيامبر خدا ، اين برترين اُسوه و ارجمندترين الگو ، چه سان نماز به جاى مى آورده است و در نماز ، چه حالى داشته است ؟ فصل نهم ، ويژه اين موضوع است . فصول سه گانه دهم تا دوازدهم ، درباره «نماز شب» ، چگونگى و آثار آن ، «نماز جماعت» و آغازينِ آن در اسلام ، «نماز جمعه» و برانگيختن به انجام دادن آن است و با نكوهش آن كه بدان اهتمام نمى ورزد و ... اين باب ، پايان مى يابد .

باب سوم : دعا و ذكر

در اين باب ، اهمّيت «دعا» ، همّت والاى اولياى الهى در دعا ، جايگاه والاى دعا ، سلاح مؤمن بودن آن ، بركات دعا و از جمله اين كه كليد رحمت الهى است ، زشتىِ تن زدن از دعا و گردن فرازى در برابر آن (استكبار) ، در فصول آغازين اين باب آمده است . آن گاه ، گزارش احاديث نبوى است درباره آنچه قبل از دعا شايسته است و آنچه بايد بدان دعا شروع شود و آنچه به هنگام دعا لازم است و آنچه بايد دعا بِدان فرجام يابد . پس از آنچه آمد ، تحليلى كوتاه درباره به كار گيرى آداب دعا به هنگام دعا خواندن آمده است . بهترين زمان ها و مكان ها براى خداى را خواندن ، راه نمايى پيامبر خدا به چگونگى دعا خواندن و چگونگى حالت ظاهرى انسان در هنگام دعا ، موضوعات فصول بعدى است . فصل چهاردهم ، احاديث نبوى مرتبط با «زمينه هاى اجابت دعا» و «موانع اجابت