انسان ، به آرزوهاى نامحقَّق و آرمان گرايىِ بى توجّه به واقعيت تبديل شود . در حكمت هاى نبوى ، حقايقى است بيدارگر و هشدار دهنده نسبت به اين كه دنياگرايى و بلندپروازى ، باعث مى شوند كه انسان ، چشم بر واقعيت ها بر بندد و حقايق را ننگرد و ... . از اين رو ، پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است : مَن رَغِبَ فِى الدُّنيا و أطالَ فيها رَغبَتَهُ أعمَى اللّه ُ قَلبَهُ عَلى قَدرِ رَغبَتِهِ فيها. [١] هر كه به دنيا راغب باشد و رغبتش را در آن به درازا بكشانَد ، خداوند ، دل او را به اندازه رغبتش به دنيا كور مى گردانَد. اين آموزه ها در احاديث با واژه «آرزو (اَمَل)» آمده است و عالمان ، آنها را ذيل «آرزو» و «آرزوهاى دراز (طول الأمل)» گنجانده اند . باب نهم اين مجموعه نيز با عنوان «آرزو» ترتيب يافته و احاديث نبوى درباره آن را در ضمن فصولى آورده است . نقش آرزو در زندگى انسان ، آرزوهاى حقيقى و ارجمند ، آفت هاى آن ، و اين كه : آثار آرزوهاى دور و دراز بى بنياد چيست ؟ و ... .

باب دهم : عوامل و موانع بركت در زندگى

بركت در زندگى ، لحظه هاى عمر ، خانه و كاشانه و ... در باب دهم مطرح شده و احاديث نبوى مرتبط با آن ، در ضمن فصولى و با عناوينى چون : آنچه موجب بركت عمر مى شود ، آنچه خانه و كاشانه و زندگى را با بركت درمى آميزد ، خُلق و خوى ، يادها و ذكرها و دعاها و نيايش ها و عبادت ها و اعمال و رفتارى كه زمينه نزول بركت را فراهم مى آورند . در ادامه فصل هاى اين باب ، از كسانى ياد شده است كه بر پايه حكمت هاى نبوى ، زندگى شان آميخته به بركت بوده و هست : پيامبران الهى ، اهل بيت عليهم السلام ، مؤمنان راستين و سرانجام ، آنان كه در گسترش معروف بر گستره زمين ، تلاش كرده و آن را دوست داشته و دارند .

[١] تاريخ أصبهان : ج ١ ص ١٦٢ ش ١٤٤ .