٤٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه مؤمن گناه مى كند ، نقطه اى سياه در دلش پديد مى آيد . حال اگر توبه كرد و دل كَند و استغفار كرد ، دلش صيقل مى خورد [و دوباره پاك مى شود] ؛ ولى اگر گناه را زياد كرد ، آن نقطه نيز زياد مى شود و اين ، همان زنگارى است كه خداوند در كتابش ذكر كرده است : «نه چنين است ؛ بلكه آنچه كرده اند ، بر دل هايشان زنگار نهاده است» .

٤٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [گاه] بنده گناه مى كند ، پس دانشى را كه پيش تر مى دانسته ، از ياد مى بَرَد .

٤٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خطا را سياهى اى در دل و عيبى در سيما و سستى اى در عمل يافتم .

٤ / ٤

بيمار دلى

قرآن

«سپس دل هاى شما بعد از اين [ واقعه ] سخت گرديد، همانند سنگ، يا سخت تر از آن ؛ چرا كه از برخى سنگ ها، جوى هايى بيرون مى زند، و پاره اى از آنها مى شكافند و آب از آنها خارج مى شود، و برخى از آنها از بيم خدا فرو مى ريزند ، و خدا از آنچه مى كنيد ، غافل نيست» .

«آيا در زمين ، گردش نكرده اند تا دل هايى داشته باشند كه با آن بينديشند ، يا گوش هايى كه با آن بشنوند؟ در حقيقت، چشم ها كور نيستند ؛ ليكن دل هايى كه در سينه هايند ، كورند» .