٦٥.المناقب ، ابن شهر آشوب ـ به نقل از ابو يعلى در مسند ـ: امام على عليه السلام فرمود : «من نماز شب را از وقتى كه سخن پيامبر صلى الله عليه و آله را شنيدم كه : نماز شب ، نور است ، ترك نكردم» . ابن كوّاء گفت : حتّى در ليلة الهرير [١] ؟ فرمود : «حتّى در ليلة الهرير» .

ز ـ تلاوت قرآن

٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر تو باد تلاوت قرآن ؛ چرا كه در زمين برايت نور است و در آسمان ، برايت اندوخته .

٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس اين آيه را هنگام خوابيدن بخواند : «من هم مثل شما بشرى هستم ، [ ولى ] به من وحى مى شود كه : خداى شما خدايى يگانه است » تا آخر آيه ، نورى از وى تا مسجد الحرام ساطع مى شود ، كه در آن ، ملائكه تا صبح براى او استغفار مى كنند .

ح ـ جهاد در راه خدا

٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه در راه خدا تيراندازى كند ، براى او نورى در قيامت خواهد بود .

[١] در جنگ صفّين ، در ادامه نبرد سپاه امير مؤمنان و سپاه معاويه در روز چهارشنبه هشتم صفر ، جنگ ، شدّت گرفت و شكلى ديگر يافت ، بدان سان كه همه دو سپاه در آن درگير شدند . امام عليه السلام در قلب سپاه استقرار يافت و فرماندهى سپاه را خود عهده دار شد . بسيارى از بزرگان لشكر ، در اين روز و روز پنجشنبه به شهادت رسيدند . از آن جا كه امام عليه السلام مى خواست كار را يكسره كند ، در غروب پنجشنبه جنگ متوقّف نشد ؛ بلكه تا شبِ جمعه نيز استمرار يافت . در طول دوره نبرد ، شديدترين درگيرى در همين شب رخ داد و از اين رو ، آن را «ليلة الهَرير (شبِ غرّش)» ناميده اند . در روز پنجشنبه و شبِ جمعه ، امام عليه السلام ، خود در عرصه معركه حضور داشت و به دست خويش ، ٥٢٣ تن را هلاك كرد كه بيشينه آنان ، از دليرانِ شام به شمار مى رفتند . شدّت جنگ ، سبب شد كه ياران امام عليه السلام ، نماز را در ميدان جنگ به اشاره بگزارند . مجلسى رحمه الله درباره ناميدن اين شب به «ليلة الهرير» آورده است : اين شب از آن رو ليلة الهرير خوانده شده كه همهمه نبرد مردم در آن ، بسيار بود . نيز گفته شده كه سبب آن ، اضطرار و بيمناكىِ سگ گونه معاويه به دليل شدّت يافتن جنگ و چيرگىِ عراقيان بود ؛ چرا كه هرير به زوزه سگ در سرماى شديد گويند (مرآة العقول : ج ١٥ ص ٤٢٧) .