٥٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانش را فرا نگيريد تا بِدان با نادانان بستيزيد ، و دانش را فرا نگيريد تا بدان با دانشمندان ، مجادله كنيد ، و دانش را فرا نگيريد تا فرمان روايان را به سوى خود بكشيد . هر كس چنين كند ، در آتش است .

٥٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دانش را فرا گيرد تا بدان با دانشمندان بستيزد يا پا به پاى نابخردان برود و يا مردم را چپاول كند ، آتش بدو سزاوارتر است .

٥٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! . . . هر كس دانش را بطلبد تا بِدان ، مردم را متوجّه خود كند ، بوى بهشت را نمى يابد . اى ابو ذر! هر كس دانش را بطلبد تا بِدان به مردمْ نيرنگ بزند ، بوى بهشت را نمى يابد .

٥٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گروهى از امّت من ، در دين ، تفقّه (ژرفكاوى) مى كنند و قرآن مى خوانند و مى گويند : «نزد فرمان روايان مى رويم و از دنياى آنان ، بهره مى بريم ؛ ولى دينمان را از آنها جدا مى كنيم» ، در حالى كه چنين نيست . همان گونه كه از خارْبُن ، جز خار چيده نمى شود ، از نزديكى با ايشان هم چيزى به دست نمى آيد ، مگر [گناه] !

٥٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دانش را براى دنيا و احترام مردم و بهره مندى نزد پادشاه فرا گيرد ، به بابى از آن دست نمى يابد ، جز آن كه بر خودْ بزرگ بينى اش ، دست درازى اش به مردم ، تكبّرش نسبت به خدا و دورى اش از دين ، افزوده مى شود . چنين كسى ، از دانش سود نمى برد . از اين رو ، بايد باز ايستد و از حجّت آورى بر ضدّ خود و پشيمانى و رسوايى روز قيامت ، دست بكشد .

٥٠٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دانشى را بياموزد كه سزاوار است براى خشنودى خداى عز و جل تحصيل شود ، ولى او آن را جز براى به دست آوردن كالاى دنيا نياموزد ، در روز قيامت ، بوى خوش بهشت را نخواهد يافت .