باب دوم اين بخش ، از «نماز» سخن مى دارد و مقدّمات آن . در فصل يكم ، احاديث درباره «وضو» آمده است و آثار آن در قيامت و گزارش چگونگى وضو گرفتن پيامبر خدا . فصل دوم درباره «اذان» و آغاز تشريع آن ، با پژوهشى درباره چگونگى تشريع و نقد و تحليل روايات است كه در پى آن ، بخش هاى اذان و ارج و والايى مؤذّن آمده است و در نهايت ، بركات اذان و آنچه سزاوار است مؤذّن رعايت كند و آنچه شايسته است شنونده به هنگام شنيدن اذان بگويد . با فصل سوم ، عرضه احاديث درباره «نماز» ، آغاز مى شود با وجوب نماز ، ويژگى هاى اين عبادتِ ارجمند الهى كه نور قلب و پايه دين و برترين نهاد و آغازين واجب الهى است و ضرورت حراست از جايگاه نماز در زندگى و ... . فصل چهارم ، ويژه «آداب نماز» است : آداب ظاهرى ، مانند : مسواك زدن ، آراسته بودن ، اوّل وقت را پاييدن و ... و آداب باطنى آن ، چون : حضور قلب ، خشوع و ... . حالات و چگونگى هايى كه شايسته است نمازگزار داشته باشد ، اين فصل را به فرجام برده است . ترك نماز و آثار آن ، كه از جمله آنها غضب الهى است ، در فصل پنجم آمده است و آن گاه ، در فصل ششم ، آثار نماز در روح و جان و زندگى انسان ، بيان شده است ، اگر بدان گونه كه شايسته و بايسته است ، گزارده شود ، كه از جمله آنهاست : ستُردن زشتى ها ، استوارگامى در مسير حق ، براى رسيدن به نيكى ها ، و تقرّب به خداوند .