حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٠٣
١٣ / ٩
اعتراف به جهل
٧١١.پيامبر خدا عليه السلام ـ در مناجاتش ـ: [خدايا!] تو دانايى و من ، نادان .
١٣ / ١٠
بسنده نكردن به دانسته ها
٧١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر دانشمندى ، گرسنه دانش است .
٧١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانشمند ، از دانشْ سير نمى شود ، تا سرانجام به بهشت در آيد .
٧١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، هرگز از خيرى كه مى شنود [و فرا مى گيرد] ، سير نمى شود ، تا كارش به بهشت بينجامد .
٧١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، خردمند نمى گردد ، تا آن كه ده ويژگى در او گِرد آيد : . . . در طول زندگى اش ، از جستجوى دانش ، ملول نگردد .
٧١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو آزمند ، سير نمى شوند : جوياى دنيا و جوياى دانش . انسان خوش بخت با دست يافتن به اين دو ، دو محور اصلى هدف را گِرد مى آورد و مطلوب خود ـ يعنى اصلاح معاش و معاد ـ را كسب مى كند . [١]
٧١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو آزمند ، سير نمى شوند : جوياى دنيا و جوياى دانش . پس كسى كه از دنيا به آنچه خداوند برايش حلال كرده ، قناعت كند ، سالم مى مانَد و كسى كه از راه حرام آن را به دست آورد ، هلاك مى شود ، مگر آن كه توبه كند ، يا باز گردد . و هر كس دانش را از اهلش فرا گيرد و به دانشش عمل كند ، نجات مى يابد و هر كس با آن ، دنيا را بجويد ، بهره اش همان [دنيا] است .
[١] . همان گونه كه از حديث بعدى روشن مى شود ، پيام حديث ، دنبال نكردن حريصانه دنيا و پى نگرفتن دانش بدون انديشه و تأمّل است ، و گرنه ، روزى جستن از دنيا براى رفع نيازهاى دنيوى و اخذ دانش از عالمان صالح ، دو وسيله كاميابى و خوش بختىِ انسان اند . م .