حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٧٣
٥ / ٤
استعاذه
قرآن
«بگو: پناه مى برم به پروردگار مردم، پادشاه مردم، معبودِ مردم، از شرّ وسوسه گر نهانى؛ آن كس كه در سينه هاى مردم وسوسه مى كند، چه از جن و [ چه از ] انس» .
«و بگو: پروردگارا! از وسوسه هاى شيطان ها به تو پناه مى برم. و پروردگارا! از اين كه [ آنها ]به پيش من حاضر شوند ، به تو پناه مى برم» .
«و اگر از شيطان وسوسه اى به تو رسيد ، به خدا پناه بَر ؛ چرا كه او شنواى داناست» .
«پس چون قرآن مى خوانى ، از شيطانِ مطرود ، به خدا پناه بر» .
«پس چون فرزندش را بزاد، گفت: پروردگارا! من دختر ، زاده ام ـ و خدا به آنچه او زاييد ، داناتر بود ـ و پسر ، چون دختر نيست ، و من نامش را مريم نهادم و او و فرزندانش را از شيطانِ رانده شده، به تو پناه مى دهم» .
حديث
٤٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس روزانه ده بار از شيطانِ رانده شده ، به خداوند پناه ببرد ، خداوند فرشته اى را بر او مى گمارد تا شيطان ها را از او برانَد .
٤٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ابليس ، پوزه اى چون پوزه سگ دارد كه آن را روى دل انسان مى گذارد و شهوت ها و لذّت ها را به يادش مى آورد و آرزوهايى را در دلش مى اندازد و در دلش وسوسه مى كند تا او را درباره پروردگارش به شك اندازد . پس هر گاه بنده بگويد : «از شيطانِ رانده شده ، به خداى شنواى دانا پناه مى برم و از اين كه نزد من حضور يابند ، به خدا پناه مى برم . همانا خداوند ، شنوا و داناست» ، پوزه را از دلش بر مى دارد .