٣٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چه شده است كه مى بينم دوستىِ دنيا ، بر بسيارى از مردم ، چيره گرديده است؟ گويى كه مرگ در اين دنيا براى غير ايشان نوشته شده است و گويى كه حق در اين دنيا ، براى غير آنان واجب شده است و پندارى كه خبر درگذشتگانِ خود را نشنيده و نديده اند ! راه آنها ، راه مسافرانى است كه به زودى به درگذشتگان ، مى پيوندند . خانه هايشان گور آنها خواهد شد و [ديگرانْ] ميراث آنها را خواهند خورد . پس گمان مى كنند كه پس از ايشان ، ماندگارند . دور باد ، دور باد ! آيا واپسينِ آنها از نخستينِ آنها عبرت نمى گيرد؟ بى گمان ، نادانى كردند و هر اندرزْ دهنده اى در كتاب خدا را از ياد بردند و از گزند هر فرجامِ بدى ، خود را ايمن يافتند و از فرود آمدن بلاهاى آسمانى و پيشامدهاى هراسناك نترسيدند .

٤ / ٣

گناه

قرآن

«نه چنين است ؛ بلكه آنچه مرتكب مى شدند ، بر دل هايشان زنگار نهاده است» .

«بگو: اگر به پروردگارم عصيان ورزم ، از عذاب روزى بزرگ مى ترسم» .

حديث

٣٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره اين سخن خداى متعال : «نه چنين است ؛: [يعنى ]گناه بر روى گناه [مى كنند] ، تا اين كه دل [ آنها ]سياه شود .