٣٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده هر گاه در دلِ شب تار ، با سَرورش خلوت كند و به راز و نياز با او بپردازد ، خداوندْ نور را در دلش استوار مى گردانَد ، و هر گاه بگويد : «خداى من ، خداى من!» ، خداوند جليل مى فرمايد : «بله ، بنده من! از من بخواه تا عطايت كنم ؛ و به من توكّل كن تا كارسازى كنم» . سپس به فرشتگانش مى فرمايد : «اى فرشتگان من! به بنده ام بنگريد كه در دل شب تار ـ كه هرزه گرانْ به لهو ، سرگرم اند و غافلانْ خفته اند ـ با من خلوت كرده است . گواه باشيد كه من او را آمرزيدم» .

٣ / ٧

روزه

٣٨٥.امام على عليه السلام : پيامبر صلى الله عليه و آله در شب معراج از پروردگارش پرسيد : . . . پروردگارا! رهاورد روزه چيست؟ فرمود : «روزه ، حكمت مى آورد و حكمت ، معرفت مى آورد و معرفت ، به يقين مى رساند » .

٣ / ٨

زهد

٣٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به اصحابش ـ: آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خداوند ، او را بى آموختن ، دانش عطا كند و بى هدايتگرى ، هدايت كند؟ آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خداوند ، كوردلى را از او ببرد و بينايش گردانَد؟ بدانيد كه هر كس به دنيا راغب شود و آرزويش را در دنيا دور و دراز كند ، خداوند به همان اندازه ، دلش را كور مى گرداند ، و هر كس به دنيا زهد بورزد و آرزويش را در دنيا كوتاه كند ، خداوند او را بى آموختن ، دانش عطا مى كند و بدون هدايتگرى ، هدايتش مى كند .