٣٩٤٤.التوحيد ـ به نقل از ابان بن عثمان احمر ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : مرا از خداى ـ تبارك و تعالى ـ آگاه كن كه پيوسته شنوا ، بينا ، دانا و تواناست . فرمود : «باشد» . به ايشان گفتم : مردى كه خود را به ولايت شما اهل بيت، نسبت مى دهد، مى گويد : خداى ـ تبارك و تعالى ـ هماره شنواست، امّا با ابزار شنيدن ، و بيناست، امّا با ابزار ديدن، و داناست، امّا از طريق كسب علم، و تواناست، امّا با ابزارهاى قدرت . امام عليه السلام خشم گرفت و فرمود : «هر كه چنين گويد و بدان گردن نهد ، مشرك است و ارتباطى با ما ندارد . خداوند ـ تبارك و تعالى ـ ذاتى دانا ، شنوا ، بينا و تواناست» .

٣٩٤٥.امام كاظم عليه السلام : آغاز ايمان به او ، معرفتش و كمال معرفتش ، يگانه شمردنش و اوج يگانه شمردنش ، نفى كردن صفت ها از اوست ؛ زيرا هر صفتى گواهى مى دهد كه غير از موصوف است و هر موصوفى شهادت مى دهد كه غير از صفت است و هر دو با هم، بر دو تا بودن گواهى مى دهند كه البته ذات ازلى از اين، مبرّاست و عروض [دوگانگى] بر آن، مُحال .