٤٢٤٥.امام على عليه السلام : همانا خداوند منزّه ، پس از نابودى دنيا ، دوباره تنها مى گردد و چيزى با او نخواهد بود. آن سان كه پيش از آغازگرى آن (دنيا) بود، پس از نابودى آن نيز چنان خواهد بود.

٤٢٤٦.امام صادق عليه السلام : همانا خداوندِ والا و بلندمرتبه ، در هر روز و شب ، خود را سه بار تمجيد مى كند . پس كسى كه خداوند را به آنچه خود را بِدان تمجيد كرده، تمجيد نمايد، اگر شوربخت باشد، خداوند عز و جلاو را به نيك بختى در مى آورد . [ براى تمجيد ]مى گويد : «... تو خدايى . خدايى جز تو نيست . آفرينش ، از تو آغاز گشته و به سوى تو باز مى گردد».

٧ / ٤

توصيف آغازگرى و نوآورى او

٤٢٤٧.الكافى ـ به نقل از احمد بن محمّد بن خالد در حديثى كه سند: جبرئيل عليه السلام به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و به ايشان گفت : خداوندگارت به تو مى گويد : «هر گاه خواستى كه مرا در روز و شبى ، آن گونه كه شايسته عبادت من است ، عبادت كنى، دستانت را به سوى من بالا بياور و بگو : ... منزّهى تو ـ اى خداوندگار ـ و والايى و بلندمرتبه اى و مقدّسى!... . همه چيز را به حكمت و دانش خود ، نوآورى كرده اى» .

٤٢٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ: اى آغازگر پديده ها كه در پديد آوردن آنها يارى هيچ يك از آفريدگان را نجسته است!