٤٢٦٦.امام على عليه السلام : ستايش ، از آنِ خداست كه در آفرينش اشيا يگانه گشت ، و گونه هاى آفريدگان را بدون [الگوبردارى از ]نمونه اى كه در آفرينش آنها بر او پيشى گرفته باشد و بدون يارى يارى كننده اى بر نوآورى آنها ، پديد آورد ؛ بلكه آنها را به لطف توانايى خود ، نوآورى كرد ، و اشيا به خواست او ، گردن نهادند و به امر او كه يكتا و يگانه است ، پديد آمدند.

٤٢٦٧.امام على عليه السلام : ستايش ، از آنِ خداست كه نمى ميرد و شگفتى هاى او پايان نمى پذيرد؛ زيرا او هر روز در كار ايجاد [موجود] نوپديدى است كه نبوده است.

٤٢٦٨.امام حسين عليه السلام : اوست خداى بى نياز كه نه از چيزى است و نه در چيزى است و نه بر روى چيزى است و نوآور اشيا و آفريدگار آنهاست.

٤٢٦٩.امام زين العابدين عليه السلام : ستايش ، از آنِ خداست كه اوّل است ، بدون آن كه اوّلى پيش از او بوده باشد ... . قطعا آفريدگان را با توانايى خود ، پديد آورد و آنها را بر طبق مشيّت خود ، اختراع كرد.

٤٢٧٠.امام باقر عليه السلام : خداوندِ والا ، از آن جا كه در يگانگى يكتا بود، اشيا را از هيچ آغاز كرد.

٤٢٧١.امام باقر عليه السلام : تفسير «اِله (خدا) » [يعنى] همان كس كه آفريدگان از دريافت ماهيت او و چگونگى او ، به حس يا وهم ، سرگشته اند . چرا چنين نباشد ، در حالى كه او نوآور اوهام و آفريدگار حواس است؟