٤٠٠٢.امام على عليه السلام ـ در دعايى كه به نوف بِكالى آموخت ـ: از تو مى خواهم به همان نامى كه بدان بر دوستان ويژه ات جلوه نمودى تا يگانه ات شمردند و تو را چنان شناختند كه به حقيقت تو ، به پرستشت پرداختند، خودت را به من بشناسانى تا با ايمانى حقيقى، نزد تو به ربوبيتت اقرار آورم ؛ و اى خداى من! مرا از كسانى قرار مده كه نام را مى پرستند و نه معنا را، و عنايتى به من كن تا با شناخت اختصاصى تو و دوستانت ، دلم روشن گردد، همانا كه تو بر هر كارى توانايى .

٤٠٠٣.الكافى ـ به نقل از عبد الرحمان بن ابى نجران ـ: به امام باقر عليه السلام نامه نوشتم (يا گفتم) : خدا مرا فدايت كند ! ما بخشنده مهربان ، يگانه يكتاى بى نياز را مى پرستيم ؟ امام فرمود : «آن كه نامِ بدون معنا و مفهوم را بپرستد ، شرك و كفر و انكار ورزيده و چيزى را نپرستيده است ؛ بلكه خداى يگانه يكتاى بى نيازِ ناميده به همين نام ها و نه نام هاى ديگر را پرستش كن . نام ها ، وصف هايى هستند كه خداوند، خود را بدانها توصيف كرده است» .