٤٠٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعايش به نام «أسماء الحُسنى (نام هاى زيبا)»: اى خدا ! و از تو مى خواهم به نامى كه دانشِ دانشمندان، بدان احاطه ندارد ، اى خدا ! و از تو مى خواهم به اسمى كه حكمتِ حكيمان، آن را در بر ندارد .

٤٠٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بى گمان ، خدا را چهار هزار نام است : هزار نام را جز خدا [كسى ]نمى داند و هزار نام را جز خدا و فرشتگان او، [كسى ]نمى داند و هزار نام را جز خدا و فرشتگان و پيامبران، [كسى ]نمى داند و هزار نام چهارم را مؤمنان [هم ]مى دانند : سيصد نام از آنها، در تورات است و سيصد نام ديگر، در انجيل است و سيصد نام، در زبور است و صد نام ديگر، در قرآن است كه ٩٩ عدد از آنها، آشكار و يكى پنهان است . هر كه آنها را بر شمرَد ، به بهشت در مى آيد .

٤٠٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگز بنده اى گرفتار نگرانى و اندوهى نمى شود و اين دعا را نمى خواند، مگر آن كه خداوند، نگرانى اش را از ميان مى برَد و به جاى اندوهش ، سرور مى نشاند : «خدايا ! من بنده تو و زاده بنده و كنيز تو هستم . اختياردار من، تويى . حكم تو، بر من جارى است و قضايت درباره من، عادلانه است . به حقّ هر نامت كه خود را به آن ناميده اى يا آن را در كتابت نازل كرده اى يا به كسى از خَلقت آموخته اى و يا آن را در علم غيبت، ويژه خودت نگه داشته اى ، از تو مى خواهم كه قرآن را بهار دلم و نور سينه ام و [سببِ] راندنِ اندوهم و از ميان رفتنِ نگرانى ام قرار دهى» .

٤٠٤٨.امام صادق عليه السلام ـ به كسى كه به ايشان گفت : غم بر من در آمده است ـ: فراوان بگو : «خدا ، خدا ، پروردگار من است كه هيچ چيزى را شريك او نمى گيرم» . و چون از وسواس يا حديث نفس ترسيدى ، بگو : «خدايا! من بنده تو و پسر بنده و كنيز توام . اختياردار من تويى . حُكمت درباره من، عادلانه است و قضايت درباره من، جارى است . خدايا! به حقّ هر نامت كه آن را در كتابت نازل كرده اى و يا به كسى از خلقت آموخته اى و يا آن را در علم غيبت، ويژه خودت نگه داشته اى ، از تو مى خواهم كه بر محمّد و خاندان او درود بفرستى و قرآن را نور ديده ام و بهار دلم و [سبب] راندنِ اندوهم و از ميان رفتنِ نگرانى ام قرار دهى . [ اى] خدا ، خدا ! [ اى] پروردگارم كه هيچ چيزى را شريك او نمى گيرم!» .