دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨٩
٤٤٣٠.امام صادق عليه السلام : به درستى كه خداوند والا و بلندمرتبه ، براى بندگانش جز شايسته ترين [گزينه ]براى ايشان را انجام نمى دهد و به مردم ، هيچ ستم نمى كند؛ بلكه مردم به خودشان ستم مى كنند.
٤٤٣١.امام رضا عليه السلام : منزّه است آن كه آفريدگان را به توانايى خود آفريد و آنچه آفريد ، با حكمت خود ، استوار ساخت و هر چيزى از آن را با دانش خود ، در جايگاه خود نهاد. منزّه است آن كه خيانتِ ديدگان را و آنچه سينه ها نهان مى كنند ، مى داند و مانند او چيزى نيست و او شنوايى بيناست.
ر . ك : ج ٤ ص ١٨٣ (فصل پنجم: نقش شناخت خلقت در شناخت خالق) .
١٨ / ٩
درباره آنچه در نظام آفرينش ، حكيمانه به نظر نمى رسد
٤٤٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند والا و بلندمرتبه فرمود : «... همانا از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمان او جز با تنگ دستى به سامان نمى شود و اگر او را توانگر سازم، توانگرى، [ ايمان ] او را تباه مى كند و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمانش جز با توانگرى به سامان نمى شود و اگر او را تنگ دست كنم، تنگ دستى [ ايمان ]او را تباه مى سازد و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمان او جز با بيمارى به سامان نمى شود و اگر تن او را بهبود بخشم، [ ايمانِ ] او را تباه مى كند و از بندگان مؤمن من ، كسى هست كه ايمانش جز با تن درستى به سامان نمى شود و اگر او را بيمار كنم ، [ ايمانِ ]او را تباه مى سازد. من بندگانم را طبق دانش خود به دل هاى ايشان تدبير مى كنم و من ، دانا و آگاهم».