٤٤٠٢.امام صادق عليه السلام : اى خداى! من قطعا دانستم كه در حكم تو ستمى نيست و در كيفر تو شتابى نيست و تنها كسى شتاب مى كند كه بيمِ از دست دادن دارد . ناتوان، به ستم نيازمند مى گردد، حالْ آن كه تو اى خداى من! از آن برتر و بالاترى.

٤٤٠٣.امام صادق عليه السلام : به نامى كه آن را نزد محمّد و نزد على و نزد حسن و حسين و نزد همه امامان ـ كه درودهاى خداوند، بر همه ايشان باد ـ نهادى، از تو درخواست مى كنم كه بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرستى و ـ اى پروردگارم! ـ حاجت مرا بر آورده سازى و سختِ آن را آسان كنى و مهمّ آن را بسنده باشى و قفلِ آن را برايم بگشايى. پس اگر انجام دادى، ستايشْ تو راست و اگر انجام ندادى، باز ستايشْ تو راست، كه در حُكمت ستم كننده و در قضايت متّهم و در دادگرى ات ظالم نيستى.

٤٤٠٤.امام صادق عليه السلام : ستايش، از آنِ خداست كه پروردگار جهانيان است، زنده اى كه خدايى جز او نيست، زنده اى كه نمى ميرد و استوارى كه دگرگونى نمى پذيرد، جاودانى كه فنا نمى پذيرد و دادگرى كه از ميان نمى رود ، عدلى كه جور نمى كند و حاكمى كه ستم روا نمى دارد، لطيفى (آگاهِ باريك بينى) كه چيزى بر او پنهان نمى ماند و گشايشگرى كه بخل نمى ورزد و عطا كننده هر چه خواهد، به هر كه خواهد، و پيشْ گامى كه ديگران به او نمى رسند.