٤١١٤.امام كاظم عليه السلام : خداوند ، والاتر و شكوهمندتر و بزرگ تر از آن است كه به كُنه صفت او دست يابند . از اين رو ، او را به آنچه خود را به آن وصف كرده، توصيف كنيد و از غير آن ، خوددارى ورزيد .

٤١١٥.امام كاظم عليه السلام ـ هنگامى كه از چيزى در باب خداشناسى از ايشان سؤال: سرآغاز باور به او، شناخت اوست ، و كمال شناخت او، يگانه دانستن اوست ، و كمال يكتاپرستى او، نفى صفات از اوست، به گواهىِ اين كه هر وصفى ، غير از موصوف است و به گواهىِ اين كه هر موصوفى ، غير از وصف است و [ نيز به ]گواهىِ آن دو به دوگانگى ، و دوگانگى ، براى وجود ازلى ، ممتنع (ناممكن) است. پس ، هر كه خدا را وصف كند ، او را محدود ساخته است و هر كه او را محدود سازد ، او را به شمارش آورده است و هر كه او را به شمارش آورد، ديرينگىِ او را باطل ساخته است . و هر كه بگويد : «چگونه است؟» ، به توصيف او برخاسته است و هر كه بگويد : «در چيست؟» ، او را درون چيز ديگرى نهاده است و هر كه بگويد : «بر روى چيست؟» ، او را نشناخته است و هر كه بگويد : «كجاست؟» ، مكانى را از او خالى پنداشته است و هر كه بگويد : «او چيست؟» ، [حقيقتِ] او را توصيف كرده است و هر كه بگويد : «تا كجاست؟» ، براى او غايتى نهاده است. داناست ، حتّى هنگامى كه دانسته اى نباشد ، و آفريدگار است، آن گاه كه آفريده اى نباشد، و خداوندگار است، آن گاه كه بنده اى نباشد. خداوندگار ما ، اين گونه وصف مى شود و بالاتر از وصف وصف كنندگان است.