٤١٦٤.امام صادق عليه السلام : خداوند ـ كه والانام است ـ ... هميشه بوده و همواره خواهد بود و اوست اوّل و آخر و ظاهر و باطن و براى اوّل بودن او ، آغازى نيست.

٤١٦٥.امام صادق عليه السلام ـ در سجده اش ـ: در حقيقت و به واقع ، خدايى جز تو نيست؛ اوّلِ پيش از هر چيز و آخرِ پس از هر چيز!

٤١٦٦.امام صادق عليه السلام : اوست اوّل بدون چگونگى ، و اوست آخر بدون پايان. براى او مانندى نيست. آفريده ها و اشيا را نه از چيزى و نه از چگونگى اى، بدون چاره جويى و بدون خستگى و درماندگى و بدون انديشه و بدون چگونگى آفريد ، همان سان كه براى او چگونگى نيست ـ و چگونگى، به چگونگىِ آفريده بر مى گردد ـ ؛ زيرا اوست اوّل و براى او نه آغازى هست و نه مانندى و نه مثلى و نه هماوردى و نه همتايى. با هيچ انديشه اى ادراك نمى گردد و با لمس كردن ، احساس نمى شود. و جز از طريق آفريده هايش شناخته نشود . او والا و بلندمرتبه است.

٤١٦٧.امام صادق عليه السلام ـ آن گاه كه از ايشان درباره اوّل و آخر پرسيدند ـ: اوّل است ، نه آن كه اوّلى پيش از او باشد و نه آن كه آغازى بر او پيشى گرفته باشد. و آخر است ، نه آن كه او را ـ چنان كه از ويژگى آفريدگان دريافت مى شود ـ پايانى باشد؛ ولى ديرينه و اوّل و آخر است. همواره چنين بوده و هميشه بدون آغاز و بدون انجام خواهد بود. حدوث ، بر او واقع نمى شود و از حالى به حالى دگرگون نمى گردد. او آفريدگار همه چيز است.