٤١٤٥.امام على عليه السلام : گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يكتا نيست و يگانه است و انباز ندارد. اوّلى است كه پيش از او چيزى نيست و آخرى است كه پايان ندارد.

٤١٤٦.امام على عليه السلام : زمان ها ، با او همراه نمى گردد و ابزارها او را يارى نمى رسانند . هستىِ او بر اوقات ، و وجود او بر عدم ، و ديرينگى او بر آغاز ، پيشى گرفته است... . «مُنذُ (از زمانى كه)» ابزارها را از ديرينگى باز داشته و «قَدْ (نزديك است كه ) » آنها را از ازلى بودن ، منع كرده است.

٤١٤٧.امام على عليه السلام : ستايش ، خداى راست كه او را حالى از حالى پيشى نگرفته تا پيش از آن كه آخر باشد، اوّل باشد.

٤١٤٨.امام على عليه السلام : والاست آن كه براى او وقتى معدود و مدّتى معين و وصفى محدود نيست ... . براى او آغازى در ابتدا و پايانى در انتها و آخِرى فناپذير وجود ندارد.

٤١٤٩.امام على عليه السلام : هيچ وقت و زمانى بر او پيشى نگرفته است.

٤١٥٠.امام على عليه السلام : ستايش ، خداى راست ... ؛ آن كه در اوّل بودن او ، نهايتى نيست و براى آخر بودن او ، حد و پايانى نيست؛ آن كه هيچ وقتى بر او پيشى نگرفته و هيچ زمانى از او جلو نزده است.

٤١٥١.امام على عليه السلام : [ خداوند عز و جل ] كسى است كه همواره و پيوسته، پيش از آغاز روزگاران و پس از دگرگونى هاى امور ، يگانه ازلى است؛ آن كه نابود نمى شود و نيستى نمى پذيرد.