٤٠٩٥.امام على عليه السلام : خِردها خداى سبحان را نديدند تا از او خبر دهند؛ بلكه خداوند متعال پيش از وصف كنندگانِ خود بود (خِردها وصف خدا را از او فرا گرفتند).

٤٠٩٦.امام على عليه السلام : ستايش ، خداى راست ... كه افزونى و كاستى به او راه ندارد و به كجايى و به چيستى و مكان ، وصف نمى شود.

٤٠٩٧.امام على عليه السلام : ستايش ، خداى راست ... كه پيامبران در پرسش درباره او به داشتن حد و بعض (با اندازه و جزء) توصيفش نكردند؛ بلكه او را به افعالش وصف كردند و با نشانه هايش به او ره نمودند.

٤٠٩٨.امام على عليه السلام : اوهام بر وصفى از او دست نمى يابند و دل ها چگونگى اى براى او قائل نمى شوند.

٤٠٩٩.امام على عليه السلام : [ خداوند ، ] به داشتن همگون ، وصف نمى شود و با چاره انديشى نمى آفريند و با حواس درك نمى شود ... ؛ بلكه اى آن كه براى وصف خداوندگارت ، خود را بيهوده به رنج افكنده اى! اگر در ادّعاى خود صادقى، جبرئيل و ميكائيل عليهماالسلام و دسته فرشتگان مقرّب را توصيف كن كه در منازل پاكى ، خاضعانه سر به زير افكنده اند و خِردهايشان از شناخت حقيقتِ نيكوترينِ آفرينندگان ، سرگشته است؛ زيرا تنها ، دارندگان شكل و اندام، با توصيفات ، ادراك مى شوند و [ نيز ] آن كه چون به پايان حدّ خود رسد، نابود مى شود.