٤٣٣٩.امام صادق عليه السلام : ستايش ، از آنِ خداست ... آموزگار نام خود به هر بنده اى كه آفريد، و تدبير كننده آفرينش آسمان ها و زمين با سترگىِ خود ؛ آن كه آفرينشِ كرسى او ، همه چيز را فرا گرفته و با سترگىِ خود ، از بلندْ پايگان فراتر رفته و پادشاهان را به چيرگىِ خود ، مقهور ساخته است؛ [ همان ] چيره بلند پايه ترين كه در [ عرصه ]سلطه خود ، معبود است.

٤٣٤٠.امام صادق عليه السلام : اى فرمان روا در سترگىِ خود، اى چيره در نيرومندىِ خود ، اى لطيف در توانايىِ خود!

٤٣٤١.امام كاظم عليه السلام : خداوندا! من از تو درخواست مى كنم ... به چيرگى ات كه بر همه چيز غلبه يافته است.

٤٣٤٢.امام كاظم عليه السلام : خدايى جز تو نيست كه در ملكوتْ خلوت گزيده اى و با چيرگى پنهان گشته اى. در انديشه سترگىِ تو ، انديشه هاى فرشتگان مقرّبت ، سرگشته شده و خردهايشان ، در شگفت مانده است.

٤٣٤٣.امام رضا عليه السلام : اى آن كه در فرمان روايى ، يكتا گشته و در ملكوت سلطنتش ، همانندى ندارد و به بزرگى ، يگانه گشته و در چيرگىِ كار خود ، هماوردى ندارد!

٤٣٤٤.امام هادى عليه السلام : اى خداى من! ... با عزّتِ بزرگى ، در بلندمرتبگى فراز يافته اى و با چيرگىِ فخر ، از پسِ هر ژرفا و فرجامى برآمده اى.