٤٣٢٦.الكافى ـ به نقل از احمد بن محمّد بن خالد، كه سند حديث را: جبرئيل عليه السلامنزد پيامبر صلى الله عليه و آلهآمد و به وى گفت : خداوندگارت به تو مى گويد : «اگر روزى و شبى خواستى مرا آن گونه كه شايسته است، پرستش كنى، دستانت را به سوى من بالا بياور و بگو : ... خداوندا! ستايش، سراسر از آنِ توست و همه لطف، از آنِ توست و همه سر بلندى، از آنِ توست و همه شكوه، از آنِ توست و همه نور، براى توست و همه عزّت ، از آنِ توست و همه چيرگى (جَبَروت)، از آنِ توست و همه سترگى، همه براى توست.

٤٣٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : توكّل كردم بر چيره اى كه كسى بر او غلبه نمى كند.

٤٣٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : منزّه است بزرگى كه چه چيره است ، منزّه است چيره اى كه چه حاكم است ، و منزّه است حاكمى كه چه داور است!

٤٣٢٩.امام على عليه السلام ـ در دعا ـ: اوست خدايى كه در پايندگىِ خود، چيره و بسيار بزرگ است و چيزى با او همسنگ نيست.

٤٣٣٠.امام على عليه السلام : خداوند، بزرگ تر است [ از آن كه وصف شود] . در سرا پرده ملكوت و عزّت، نهان است. در چيرگى و توانايى، يگانه است. جامه بزرگى و سترگى بر تن دارد ، و خدا بزرگ تر است [ از آن كه وصف شود ] و با پايندگىِ سلطه، منزّه است.

٤٣٣١.امام على عليه السلام : ستايش، از آنِ خدايى است كه رداى ستايشْ پوشيده ، جامه سر بلندى بر تن دارد. بشكوهِ بزرگ است ، چيرگى در بر دارد و با پرتو نورش، از ديدگان آفريدگان ، پوشيده است.