٤٣٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در داستان آدم عليه السلام ـ: پس آن گاه كه آن دو (آدم و حوّا)، براى پروردگارشان به گناه خود اقرار كردند و به اين كه حجّت از خدا براى آنهاست، رحمتِ رحمتگر مهربان، آنها را دريافت. پس خداوندگارشان، بر آنها بازگشت كه او توبه پذيرِ مهربان است. خدا فرمود : «اى آدم! تو با همسرت، به سوى زمين فرود آى. پس هر گاه صالح گشتيد، من شما را به سامان مى كنم و اگر براى من كار كنيد، شما را نيرومند مى كنم و اگر خشنودىِ مرا نشانه رفتيد، به خشنودىِ شما مى شتابم و اگر از من ترسيديد، شما را از ناخشنودى ام ايمن مى سازم». در آن هنگام، [ آدم و حوّا] گريستند و گفتند : پروردگار ما ! ما را براى صلاح خودمان و بر عمل به آنچه تو را خشنود مى سازد، يارى كن. خداوند به ايشان فرمود : «هر گاه بدى كرديد، پس از آن به سوى من باز گرديد تا بر شما باز گردم. منم خداى توبه پذير مهربان».