٤٠٠٤.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ زنديقى كه از ايشان درباره خداوند پرسيد: او پروردگار است و او معبود است و او اللّه است و اين كه مى گويم : «اللّه »، براى اثبات حروف الف و لام و ها نيست ؛ بلكه من معنايى را قصد دارم كه آفريدگار و سازنده چيزهاست و اين حروف، براى آن در نظر گرفته شده اند. آن معنا ، همان است كه خداوند، بدان ناميده مى شود و نيز بخشنده و مهربان و عزيز و نام هايى شبيه اينها، و اوست معبود جليل عزيز .

٤٠٠٥.الكافى ـ به نقل از نضر بن سُويد : هشام بن حكم ـ: از امام صادق عليه السلام درباره نام هاى خدا و اشتقاق آنها پرسيد، و اين كه «اللّه » مشتق از چيست ؟ امام فرمود : «اى هشام! [ لفظ] اللّه ، مشتق از اله است و اله، مقتضىِ وجود مألوه (معبود) است . اسم، غير از مسمّاست . پس هر كه اسم (و نه معنا) را بپرستد ، كافر گشته و چيزى را نپرستيده است و هر كس اسم و معنا را بپرستد ، مشرك و دوگانه پرست شده است و هر كس معنا و نه اسم را بپرستد ، اين ، همان توحيد است . اى هشام ! آيا فهميدى؟!» . گفتم : آرى ، برايم بيفزاى . امام فرمود : «خداوند، ٩٩ اسم دارد . پس اگر اسم ، همان مسمّا باشد ، هر يك از اين اسم ها خداست ؛ امّا «اللّه » معنايى است كه اين اسم ها بر آن دلالت مى كنند و همه اينها غير از آن [ معنا ]هستند . اى هشام ! نان ، اسم آن خوردنى و آب ، اسم آن نوشيدنى و لباس ، اسم آن پوشيدنى و آتش ، اسم آن سوزاننده است . اى هشام! آيا چنان فهميدى كه دشمنانِ ما را ـ كه غير خدا را با او ، خداى خود گرفته اند ـ ، برانى و با آنان بستيزى ؟» . گفتم : آرى . امام فرمود : «اى هشام! خداوند ، بِدان سودت رسانَد و استوارت بدارد!» . هشام گويد : به خدا سوگند ، تا امروز كه اين جا نشسته ام، هيچ كس مرا در توحيد ، مغلوب نكرده است .