«و اگر همه آنچه از [جنسِ] درخت در زمين هست، قلم هايى باشند و دريا، [مركّب شود و ]هفت درياى ديگر به يارى اش آيند [و سخنان خدا را بنويسند ، باز هم] سخنان خدا، پايان نمى گيرند . بى گمان ، خداوند، شكست ناپذيرِ حكيم است» .

«بگو : اگر دريا براى [نوشتنِ] كلمات پروردگارم مركّب شود ، بى گمان ، دريا پايان مى گيرد، پيش از آن كه كلمات پروردگارم پايان بيابد ؛ حتّى اگر [درياى ديگرى] همانند آن را به كمك بياوريم» .

«واگر نعمت خدا را شماره كنيد ، نمى توانيد آنها را بشمريد» .

حديث

٤٠٥٤.امام صادق عليه السلام ـ در تفسير سخن خداى متعال : «بگو : اگر دريا ب: [ اين آيه، ]به تو خبر داده است كه سخن خداوند عز و جل نه پايانى دارد و نه سرانجامى، و هرگز گسسته نمى شود .

بيان

نام هاى خداوند و كلمات تكوينىِ او، به معناى عام ، شامل همه مخلوقات خداست و بر اين اساس ، كلمات خدا حدّ و حصرى ندارند و مخلوقات را ياراى شمردن آنها نيست ؛ امّا اين بدان معنا نيست كه خودِ خداوند هم نتواند آنها را بشمارد . خداوند متعال، تعداد همه مخلوقات خود را مى داند و از اين روست كه مى بينيم قرآن كريم، اعلان مى دارد : «هر چيزى را به عدد، شماره كرده است» . «هيچ كوچك و بزرگى را فرو ننهاده ، مگر آن كه شماره اش كرده است» . «و هر چيزى را شماره و ثبت كرده ايم» . خداوند، افزون بر نام ها و كلمات عامّ تكوينى ، نام ها و كلمات خاصّ تكوينى نيز دارد كه از آنها با عنوان «اسماى حُسناى خدا» و يا «امثال عُليا» و يا «آيات كبرا» و يا «اسم مرضىّ خدا» ياد مى شود و مصداق بارز آنها ، پيامبران و اوليا و اهل بيت عليهم السلامهستند .