٣٩٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوندا ! خدايى جز تو نيست . يگانه و بى همتايى و معبودى جز تو نيست . تو خداىِ خدايانى و صاحب جان هايى و اختياردار بخشش و كيفر . از تو مى خواهم به [حقّ] ربوبيتى كه تنها از آنِ توست ، مرا با قدرتت از آتش بِرَهانى .

٣٩٥٧.امام على عليه السلام ـ در خطبه اش درباره توحيد ـ: آنچه دانست، آفريد . نه با دانش پديد آمده با تفكّر به آنچه آفريد، رسيد و نه در آنچه نيافريد، شبهه اى بر او درآمد ؛ بلكه قضايى استوار و دانشى محكم و كارى متقن است . در ربوبيت، يگانه شد و خود را به يگانگى ويژه ساخت .

٣٩٥٨.امام على عليه السلام ـ در بخشى از سخنرانى اش در صِفّين ـ: من و شما، تنها بندگانى هستيم از آنِ پروردگارى كه پروردگارى جز او نيست . [چيزهايى] از ما در اختيار دارد كه ما خود نيز در اختيار نداريم .

٣٩٥٩.امام صادق عليه السلام : خداوند، غايت سالكان به سوى اوست ؛ ولى اين غايت [تصوّر شده] ، غير از خود غايت است . در ربوبيت، يگانه است و خود را به نامحدود بودن، توصيف كرده است .