٤٤٢٤.امام على عليه السلام : و از ملكوت توانايى اش و شگفتى هاى آنچه آثار حكمتش بدان گوياست ... ، چيزى را به ما نشان داد كه ما را ناگزير ، به قائم بودن برهان بر شناخت او رهنمون گشت. پس نوآورى هايى كه آثار صنع او و نشانه هاى حكمت او آنها را پديد آورده، آشكار شدند . در نتيجه ، آنچه آفريد ، برهانى براى او و دليلى بر او گشت.

٤٤٢٥.امام على عليه السلام ـ درباره آفرينش اشيا به وسيله خدا ـ: و آنها را در حدود و اندازه ها و طبيعت ها و شكل ها به گونه هاى مختلفى جدا ساخت؛ آفريدگان نوپديدى كه ساختِ آنها را استوار كرده و آنها را بر [طبق] آنچه خواسته ، آفريده و نوآورى كرده است.

٤٤٢٦.امام على عليه السلام ـ درباره آفرينش خفّاش ـ: و از ريزه كارى هاى صنع او و شگفتى هاى آفرينش او ، آن چيزى است كه به ما نشان داد از پيچيدگى هاى حكمت در اين خفّاشان ، كه روشنايى فراگيرِ همه چيز [چشمان] آنها را بر مى گيرد و تاريكى گيرنده هر زنده اى [چشمان] آنها را مى گسترانَد [به هنگام روز نمى بينند و استراحت مى كنند و در شب به فعّاليت مى پردازند] .

٤٤٢٧.امام على عليه السلام : كار او قضا و حكمت است و خشنودى او [مايه] امان و رحمت ؛ با دانش حكم مى كند و با بردبارى در مى گذرد.

٤٤٢٨.امام زين العابدين عليه السلام : [ خداوندا ! ] منزّهى تو ... اى فرزانه اى كه چه بسيار است شناسايى ات .

٤٤٢٩.امام باقر عليه السلام ـ هنگامى كه به ايشان گفته شد : چگونه [ خداوند ] ا: زيرا او ، جز آنچه حكمت و درست است، انجام نمى دهد.